بسم الله الرحمن الرحیم

به نام خداوند جان و خرد
کزین برتر اندیشه برنگذرد

خداوند نام و خداوند جای
خداوند روزی ده رهنمای

  خداوند کیوان و گردان سپهر
فروزنده ماه و ناهید و مهر
ز نام و نشان و گمان برترست

نگارنده ی بر شده پیکرست
 به بینندگان آفریننده را 
نبینی مرنجان دو بیننده را

 نیابد بدو نیز اندیشه راه
 که او برتر از نام و از جایگاه

سخن هر چه زین گوهران بگذرد
نیابد بدو راه جان و خرد

خرد گر سخن برگزیند همی
همان را گزیند که بیند همی

ستودن نداند کس او را چو هست
 میان بندگی را ببایدت بست

خرد را و جان را همی سنجد اوی 
در اندیشه ی سخته کی گنجد اوی

بدین آلت رای و جان و زبان 
 ستود آفریننده را کی توان

به هستیش باید که خستو شوی 
ز گفتار بی‌کار یکسو شوی

پرستنده باشی و جوینده راه
به ژرفی به فرمانش کردن نگاه

توانا بود هر که دانا بود
ز دانش دل پیر برنا بود

از این پرده برتر سخن‌گاه  نیست
ز هستی مر  اندیشه  را  راه  نیست

حکیم ابوالقاسم فردوسی


/ 0 نظر / 12 بازدید