اهمیت دانش و علم در قرآن و روایات

فَتَعَلى اللَّهُ الْمَلِک الْحَقُّ وَ لا تَعْجَلْ بِالْقُرْءَانِ مِن قَبْلِ أَن یُقْضى إِلَیْک

وَحْیُهُ وَ قُل رَّب زِدْنى عِلْماً

پس بلندمرتبه است خدا، فرمانرواى  بر حق، و در [خواندن‏] قرآن، پیش از آنکه

وحى آن بر تو پایان یابد، شتاب مکن، و بگو: «پروردگارا، بر دانشم بیفزاى. »

سوره شریفه طه ، آیه 114

إِنَّمَا یخْشى اللَّهَ مِن عِبَادِهِ الْعُلَمَؤُا  إِنَّ اللَّهَ عَزِیزٌ غَفُورٌ

از بندگان خدا تنها دانایانند که از او مى‏ترسند. آرى، خدا ارجمندِ آمرزنده است.  

 سوره شریفه فاطر، آیه 28

----------------

امام علی علیه‏السلام می‏فرماید:

یا کُمَیْلُ الْعِلْمُ خَیْرٌ مِنَ المالِ اَلْعِلْمُ یَحْرِسُکَ وَ اَنْتَ تَحْرُسُ الْمالَ وَ الْمالُ تَنْقُصُهُ

النَّفَقَةُ وَ الْعِلْمُ یَزْکُوا عَلَی الاْنْفاقِ وَ صَنیعُ الْمالِ یَزُولُ بِزَوالِهِ

ای کمیل! علم برتر از مال است؛ [زیرا] علم تو را نگاه می‏دارد و تو مال را حفظ می‏کنی،

و مال را بخشیدن کم می‏گرداند و علم بر اثر بخشیدن افزونی می‏یابد. شخصیتی که با مال کسب شده، با نابودی آن از بین می‏رود ( ولی دانش این طور نیست، و بعد از مرگ صاحب خود، پسندیده گوییها را به دست می‏آورد).

نهج‏البلاغة، حکمت 147

--------------

لقمان حکیم مى گوید:

یا بنَىَّ إنَّ یُحْیِى الْقُلُوبَ بِنُور الحِکْمَةِ کَما یُحْیِى الأرضَ بِوابِلِ السَّماءِ

فرزندم! خدا دل هاى آدمیان را با نور دانش زنده مى کند، آن سان که

 زمین هاى مرده را با باران هاى پر برکت آسمان!

بحارالانوار، جلد 1

رسول اکرم  صلّی الله علیه و آله و سلّم فرموده اند :

طَلَبُ العِلمِ فَریضَةٌ عَلى کُلِّ مُسلِمٍ أَلا إِنَّ اللّه‏َ یُحِبُّ بُغاةَ العِلمِ

طلب دانش بر هر مسلمانی فرض است . هلا به راستی خدا دانش جویان را دوست دارد.

اصول کافی، جلد 1 ، ص 83

امام کاظم (ع) درباره شایسته‏ترین علوم مى‏فرماید:

اولى العلم بک ما لایصلح لک العمل الا به و اوجب العمل علیک ما انت مسؤول عن العمل به،  و الزم العلم لک ما ذلک على صلاح قبلک و اظهر لک فساده، و احمد العلم عاقبة مازاد فى  عملک العاجل فلا تشتغلن بعلم ما لایضرک جهله و لاتغفلن عن علم ما یزید فى جهلک ترکه

شایسته‏ترین علم براى تو آن است که عمل تو جز بدان اصلاح نشود، و واجب‏ترین عمل
براى تو آن است که در برابرش از تو بازخواست مى‏کنند و لازم‏ترین علم براى تو علمى است
که قلب تو را به صلاح آورد و فساد قلب را براى تو آشکار سازد، و فرجام آن علمى نیک‏تر است که بر عمل دنیاى تو بیفزاید . پس خود را به علمى مشغول مساز که ندانستن آن، زیانت نمى‏رساند و از علمى غافل مشو که ندانستن آن، بر نادانى‏ات مى‏افزاید.

مستدرک الوسایل ، ج 1

برگرفته از کتاب تربیت آسمانی - حسن محمدی

 

/ 0 نظر / 12 بازدید